อันนี้เป็นการเขียนบล๊อคภาษาไทยครั้งแรกของเรา ธรรมดาเขียนแต่ภาษาอังกฤษ (แบบกากๆ) แลดูกระแดะ 5555555 สำนวนอาจจะแปลกๆเขียนเวิ่นเว้อไปบ้างตามลักษณะของบุคคล Cry

เราไปเที่ยวมาก็หลายที่ ไปกับเพื่อนบ้าง ไปกับครอบครัวบ้าง นี่ก็ไม่เชิงคนเดียวแบบสมบูรณ์แบบแต่มันก็คนเดียว ไม่รู้จะอธิบายยังไง ฮ่าาาา

ออกเดินทาง 23 ธัวาคม 2014  พังงา -> ตะกั่วป่า -> "เขาหลัก"

เข้าเรื่องเนอะ ช่วงปีใหม่เรากลับใต้บ้านเราอยู่นครศรีธรรมราชว่าจะไป count down กับแม่ แล้วตอนนั้นน้องก็ฝึกงานอยู่พังงาพอดีก็เลยบอกแม่ว่าอยากไปเที่ยว แม่เลยบอกว่าเออไปเลยดีเพื่อนของเพื่อนแม่ (ซึ่งแม่ก็ไม่รู้จัก5555) กำลังไปภูเก็ตทางผ่านพอดี เราก็ไปกับคนแปลกหน้าอีกครั้ง 5555 เเค้าก็ดีเป็นไกด์ขี้โม้ไปหน่อยแต่เค้าดีมากๆๆๆ พอถึงพังงาเค้าก็ส่งเราตรงท่ารถที่ไปตะกั่วป่า คือนั่งรถแดงๆคล้ายๆรถทัวร์อารมณ์รถเมล์แต่ขับไม่เหมือนสาย 8 ประมาณ 30 นาที น้องบอกให้มาลงตรงลากูน่า เกือบเลยเพราะหลับ!

เขาหลักเป็นเมืองท่องเที่ยวเล็กๆที่เงียบสงบมาก เห็นเค้าบอกว่าช่วงสึนามิคนตายเยอะสุดด้วยอืมม มันก็เลยคนน้อยมั้งที่นี้แทบจะไม่มีการอยู่อาศัยถาวรของผู้คนเลย มีแต่ร้านค้า โรงแรม ผู้ประกอบกิจการท่องเที่ยว ร้านข้าว เพราะคงเป็นที่ท่องเที่ยวจ๋าาาเลย

หลังจากเราเข้าที่พัก ก็ไม่มีการพักไรทั้งสิ้นบอกให้น้องจัดไปเที่ยว ณ เดี๋ยวนั้นตอนนั้นประมาณ 5 โมงน้องไม่มีทำงานเลยไปหาใกล้ๆคือ หาดนางทอง พอเดินเข้าไปถึงในหาดนะ โอ้วววโหหหไม่มีคนไทยเลยเว้ย คือมีแต่ฝรั่ง บิกีนี่ เด็กน้อย และผู้ชายแซ่บๆ เต็มมมมไปหมด 

 
 
 
 
 
หลังจากกลับจากหาดน้องก็พาไปกินข้าว โอ้โหร้านข้าวนี่แม่งแพงไปไหนคือราคาปกติและถูกสุดอยู่ที่ 70 บาท สำหรับคนไทยเขาหลักคือไม่มีอะไรถูกเล้ยยยย พออยู่ไปสองสามวันจับทางถูกละคะเซ่เว่นคุณค่าที่คุณคู่ควร จัดไปตี่ดี้ดี ตีสนิทกับพนักงาน คือของถูกสุดแล้วจริงๆ ดีนะไม่ต้องนอนโรงแรม น้องฝึกงานเค้ามีหอพักพนักงานอีนี่เนียนเลยจ้าเวลาเค้ามาตรวจทีก็หลบคะ 5555 อยู่กับพวกน้องๆที่ฝึกงานก็สนุกสนานตามประสาเด็กใต้
 
บรรยากาศหน้าหอดีม๊ากกกกกก
 
เช้าวันต่อมาและเช้าวันอื่นก็ต้องเที่ยวคนเดียวละ น้องต้องทำงานไม่มีเวลาพาพี่เที่ยว หมดกันความฝันที่จะโพสท่าอลังการล้านแปด ก่อนที่จะตัดสินใจออกเดินไปเที่ยวในเขาหลักเนี้ยคืนที่วันที่ 23 ทะเลาะกับแฟนหนักมากเสียใจ แบบไม่รู้จะหาคำไหนมาอธิบายคือร้องไห้จนหลับไป ตื่นเช้ามาด้วยดวงตาบวมแป๊งงงแถมด้วยความเศร้าที่ยังค้างอยู่ในใจ 55555 ตัดสินใจอาบน้ำแต่งตัวเดิน เดิน เดิน
 
ว่าจะเดินไปหาดนางทองที่น้องพาไปเมื่อวาน คือมันก็ไม่ไกลมากประมาณโลกว่าๆ เดินได้ทางไม่วกวนหรือน่ากลัวอะไร ตามทางก็มีร้านค้า แขก อินเดีย SEA มาเต็ม เป็นที่น่าสังเกตว่าพวกลูกจ้างพวกนี้สามารถหารายได้ในเมืองไทยได้โดยเป็นลูกจ้างตามร้านค้าในสถานที่ท่องเที่ยวเพราะภาษาอังกฤษจะได้เปรียบกว่าลูกจ้างไทย
 
 
ตอนเดินเราก็ถามทางไปเรื่อยๆในที่สุดก็ถึงมันไม่รู้สึกเหนื่อยนะแถมยังรู้สึกไม่ค่อยเศร้าอีกด้วย เหมือนเราได้เดินๆไปเรื่อย มองนู้นนั้นหัวสมองโล่ง อารมณ์เหมือน Forrest Gump ตอนออกหักแล้วนางวิ่งไปร้อยๆไมล์ประมาณนั้นเลย
 
พอถึงหาดนางทองก็เดินอีกคือหาดจะเป็นแนวยาววววววสุดลูกหูลูกตาจะเดินซ้ายหรือขวาตามอารมณ์ได้เลย เราเลยเลือกเดินไปทางขวาเพราะซ้ายไปมาแล้วเมื่อวาน บอกเลยว่าเพลินมากเข้าใจคำว่า คนมาทะเลไม่หนีร้อนก็หนีรัก คือมันรู้สึกว่าขณะที่เราเดินไปเรื่อยๆเนี้ย มันได้อยู่กับตัวเองได้มองทะเลไปเรื่อยๆฟังเสียงคลื่น มองฝรั่งเล่นน้ำ ก่อปราสาท จูบ กอด กระเทาะมะพร้าว นอนอาบแดด คือทุกคนดูมีแอคทิวิตี้ของตัวเอง นี่ไม่ได้เว่อออออออออออร์แต่มันทำให้เรานิ่งกว่าเดิมจริงนะเว้ย ระหว่างเดินตามหาดตามต้นไม้ก็จะมีติดรูปเด็กๆและคำไว้อาลัยให้แก่ผู้เสียชีวิตในช่วงสึนามิด้วยเดินผ่านแล้วก็สะเทือนใจนะ ฝรั่งเดินผ่านนี่มีการยืนไว้อาลัยด้วยแหละเราก็ไปยืนอ่านนะสงสารเค้ามาก แต่พอน้องตื่นคำแรกที่น้องบอกคือ "พี่กูหายไปไหนนนนน!" ลืมไปเดินออกมานี่ไม่ได้บอกใครเลย 5555555555 
 
 
 
 
 
หลังจากวันนั้นก็เดินไปกลับทะเลตลอด ตกดึกก็ไปผับบ้างแล้วแต่เค้าพาไปกลางคืนไม่สามารถเที่ยวเองได้จริงๆหลังวันคริสมาสก็กลับทะเลาะกับแฟนอีกทีมีเรื่องราวมากเลยที่มันทำใจยากจริงๆ รักอะเนอะทำไงได้ถ้าเค้าไม่รักก็ทำใจอย่างเดียว ตอนมานั่งทำใจดูพระอาทิตย์ตกนี่น้ำตาตกเลย หอยบาดตีน 55555555 หลอกแกมันเศร้ามากกกกกกกกกก
 
 
 
อันนี้วันหยุดน้อง นางเลยพาไปน้ำตกวังเคียงคู่ เห็นชื่อก็สะเทือนใจละ 5555555 คนเยอะมากกก น้ำก็ไม่ค่อยน่าเล็กเลยไม่เล่นโพสท่าถ่ายรูปอยู่บนฝั่งก็พอ
 
 
พอมันเศร้ามากเข้าระยะทางไปกลับสองรอบต่อวันประมาณ 4 โลมันไม่พอเว้ยแกมันต้องการเพิ่มอยากเดินไปที่อื่นเลยลองถามเค้าดู พร้อมทั้งเสิชกูเกิ้ลเมพที่แม่งไม่เคยคำนวณระยะทางถูกเลย 55555555 ก็ได้ที่ที่น่าไปมากที่นึงคืออุทยานแห่งชาติเขาหลัก วันนั้นนึกคึกเลยไปถามร้านข้าวที่ไปนั่งกินบ่อยๆว่า เห้ยพี่ไปนี่เดินไปได้ไหม พี่ตอบมาด้วยความมั่นใจ โหยเดินไปเลยประมาณโลกว่าเหมือนหาดนางทองที่น้องเดินไปอะ เดินได้เรื่อยๆเลย
 
โอเคถ้าพี่ว่างั้นหนูก็ไป ก็เริ่มเดิน เดินไปเรื่อยๆก็คิดว่านี่เริ่มเลยจะโลนึงละใกล้ละๆๆๆ  เดินเดินเดิน แม่งไม่ใช่ละสองโลยังไม่ถึงนี่ไม่ไหวละ แวะถามลุงยามลุงบอกอีกนิดเดียวหนูแต่พอกูเดินเท่านั้นแหละสองโล คือไปถึงบอกเจ้าหน้าที่ว่าเดินมาจากไหนพี่แกถึงกับยื่นน้ำฟรีให้เลย 555555 ระหว่างทางเดินมันไม่ธรรมดาด้วยไง ทั้งทางที่สโลปเหมือนภูเขา คดเคี้ยว รถบรรทุก รถกระบะที่บีบแตรแซวกันอย่างสนุก คือการไปคนเดียวต้องหน้าขมึงถึง อารมณืประมาณว่ากูมีมีดนะถ้าเข้ามากูแทง 55555555 
 
 
อุทยานที่นี้ป่าส,ใจเลยจ้าคือและคือเดินมาสี่โลแล้วต้องมาเดินศึกษาธรรมชาติต่อออออ อืมนั่งก่อนสักสิบนาทีค่อยไปต่อเนอะ คือไม่ไหวจริง เศร้าอะไรนี่ไม่มีเลย เหนื่อยยยแทนนนนน !
 
เส้นทางศึกษาธรรมชาตินางไม่มีการพัฒนาอะไรทั้งนั้น เดินแบบดิบๆสายโหดสายแอดเวนเจอร์ต้องมา ละนี่ใส่ฟริบฟรอบมาเดินป่าคือไม่รู้มาก่อนจริงๆว่ามันจะเป็นแบบนี้ เลยถอดรองเท้าเดินเลยและคือมันไกลมากกกกกกกกกก แต่ระกว่างมันก็มีจุดชมวิวทะเล มีต้นอะไม่รู้อารมณ์เดินป่าจริงๆ แล้วคือเดินไปเรื่อยๆนี่ไม่รู้เลยว่าจะโผล่ตรงไหนทางก็เป็นเนินสูงๆ ข้ามต้นไม้บ้างเกาะเถาวัลบ้าง ชิดขอบทะเลเดินพลาดนิดเดียวหัวตกกระแทกหินลงทะเลได้เลย 5555555
 
 
 
 
ระหว่างทางเจอเพื่อนใหม่สองชาติคือสิงค์โปร์ มาเป็นคู่นางก็ถามเรานู้นนี่นั้น มาเที่ยวเองหรอ เดินมาหรอ พักที่ไหน นางดูอเมซิ่งไทยแลนด์กับเรื่องราวที่เราเล่ามากไม่รู้เข้าใจหรือแปลไม่ออกกันแน่ 5555555 พอเดินไปเรื่อยๆก็เจอกับอีกคนนางเป็นลุงอ้วนๆชาวสวิสนิสัยน่ารักตุ้ยนุ้ย เหงื่อนางท่วมตัวไกลซะขนาดนี้ ในมี่สุดก็พบทางออกเว้ยเกินมาประมาณ 11 สถานนีประมาณโลนึงได้มั้ง ก็เจอหาดเล็ก
 
  หูยยเหมือนลุยมาอยู่สวรรค์เลยอารมณ์แบบรอดละเว้ย คือหาดสวยมากอยากเล่นน้ำแต่ ไม่ได้เอาไรมากเล้ยยเซ็ง ส่วนขากลับนี้ไม่ต้องสืบ เดินไม่ไหวแล้วคะ โทรตามให้เพื่อนน้องมารับ เพลียร่างมาก คือรุ่นน้องทุกคนนี่เค้าไม่ได้ชมนะว่าหูยพี่เมเก่งจังเดินไปตั้งไกล มีแต่คนหาว่า บ้า ! 5555555555555 คนมันเศร้าอะแกก็ทำได้ทุกอย่างแหละ
 
 
เราอยู่พังงาหลายวันอยู่เราก็เที่ยวแบบที่เราสามารถเที่ยวได้ จริงๆเราเสียดายมากเราน่าจะเช็คให้รอบคอบคิดให้ดีดีไม่งั้นเราจะได้ไปเดินเล่นในเมือง ไม่ก็ไปหมู่เกาะสิมิลันที่สามารถนั่งรถกระเปาะไปได้ คิดละก็เสียดายอยู่ในใจ ที่นี้ฝรั่งหล่อเยอะนะอยากถ่ายรูป แต่ก็นะมาคนเดี๋ยวหยิบกล้องขึ้นมาคนนั้นก็มองคนนี้ก็ดูเก็บไว้ดีกว่าเดี๋ยวเค้าจะหาว่าบ้า 55
 
 
 
 
 
 
ความรักแม่งเป็นไรที่เข้าใจยากจังวะ แต่แม่งก็ทำให้คิดได้อะไม่อยากเห็นแก่ตัวละ เค้าไม่รักแล้วยืดไว้แม่งเค้าก็อึดอัดใจเปล่าๆ สู้นั่งเศร้าคนเดียวดีกว่าให้เค้าไม่มีความสุข นี่ไม่ได้เป็นคนดีขนาดนั้น แต่เอาจริงๆคือแม่งการยื้ดไว้แม่งเห็นแก่ตัวโคตรเลย แต่ถ้ามีคนอื่นเศร้าหนักอีกความรัคือการเห็นคนรักมีความสุขนี้แม่งโคตรสตอ มีความสุขก็ดีเว้ยแต่มีคนอื่นทนนี่ไม่ได้เว้ยย ดีนะเทอไม่มีใคร แค่ไม่รักแล้ว มั้ง..
 
แต่มาทะเลนี่มันดีจริงทำให้เราลืมเรื่องบางเรื่องไปชั่วขณะ เดินคนเดียวก็ต้องระวังตัวเองมากขึ้นอยู่กับตัวเองมากขึ้น คิดบางสิ่งบางอย่างว่าเห้ยย ความทรงจำอะมันคือสิ่งที่ดีเว้ยแต่มันให้จำทุกเรื่องหัวสมองแม่งก็แตกพอดี การทำใจเรื่องอะไรก็ตามแต่มันอยู่ในระยะเวลาของมัน ตอนที่เราเดินไปบนทรายเว้ยแล้วหันไปมองรอยเท้าตัวเองที่คลื่นมันซัดกลบแล้วมันก็ค่อยเลือนหายไป มันก็เหมือนความเจ็บตอนนี้แหละเออมันเจ็บเว้ย ก็อย่าตอกย้ำตัวเองเดี๋ยวมันก็หายไปเวลามันจะช่วยเอง ฮึบไว้เม ง่อวววววววว นี่เขียนเองก็เขินเอง 5555555555555
 
 
 

edit @ 14 Jan 2015 22:05:33 by Mayluxe

Comment

Comment:

Tweet

ค้าบผม

#9 By jump2p on 2015-01-20 23:34

@jump2p ขอบคุณๆว่างมาดูบล๊อคเราใหม่นะconfused smile

#8 By Mayluxe on 2015-01-20 14:29

วิวสวยรูปเต็มมากครับHot! Hot! Hot! Hot!

#7 By jump2p on 2015-01-19 22:37

@sugarcoatedhappiness 5555555 เพิ่งเล่นไงเฝ้าหน้าจอ คงเหงาจริง รีบกลับมาไทยเร่ววว confused smile

#6 By Mayluxe on 2015-01-14 21:23

@mayluxe  ตอบเร็วมากกก ตกใจแพร็พพพพ! อยู่นานๆจะคิดถึงบ้านน้าา จริงๆ :)

#5 By sugarcoatedhappiness on 2015-01-14 21:21

@sugarcoatedhappiness ขอบคุณที่แวะมาเหมือนกันนาา เราอิจฉาเทอมากกว่าอีกกอยากไปเมืองนอกมั้งงง  confused smile

#4 By Mayluxe on 2015-01-14 21:19

ทะเลสวยมากกกก เห็นแล้วอยากกลับไทยไปเที่ยวเลยค่ะ confused smile Hot! Hot! Hot!

#3 By sugarcoatedhappiness on 2015-01-14 21:16

@Immortal-soul ขอบคุณคะ big smile

#2 By Mayluxe on 2015-01-14 21:06

ภายสวยมากเลยค่ะ  Hot! Hot! Hot!

#1 By BPPBPP8 on 2015-01-14 20:50

Categories